Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2026

«Η Λιβύη άλλαξε στρατόπεδο. Η Αθήνα αιφνιδιάστηκε. Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη;»

Εικόνα
    Λιβύη: Η Αθήνα αιφνιδιάστηκε – και αυτή τη φορά η ήττα δεν κρύβεται πίσω από ανακοινώσεις Η Βουλή της ανατολικής Λιβύης έκανε μια εντυπωσιακή στροφή: ενέκρινε ομόφωνα το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 και ακύρωσε τις δικές της αποφάσεις του 2020 που το απέρριπταν και διέκοπταν τις πολιτικές σχέσεις με την Τουρκία. Πρόκειται για στρατηγική επιτυχία της Άγκυρας σε έναν χώρο όπου μέχρι πρόσφατα η Αθήνα θεωρούσε ότι μπορούσε να οικοδομήσει ισχυρά ερείσματα Και εδώ δεν αρκεί η ελληνική απάντηση ότι το μνημόνιο είναι παράνομο και αντίθετο με το Δίκαιο της Θάλασσας — θέση που η Ελλάδα ορθώς και σταθερά υποστηρίζει.  Το πολιτικό πρόβλημα είναι διαφορετικό: μόλις τον Μάρτιο η Αθήνα μιλούσε για ενίσχυση της συνεργασίας με την ανατολική Λιβύη, ελληνικές επενδύσεις και διαπραγμάτευση θαλάσσιων ζωνών. Λίγους μήνες μετά, η ίδια πλευρά επικυρώνει αυτό που αποτελεί τον πυρήνα της τουρκικής στρατηγικής στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Καθημερινή σημειώνει ότι η απόφαση αιφνιδίασε την Αθήν...

ΕΝΕΚ: Τότε κοιτούσε το 2000. Σήμερα ποιος κοιτάζει την Ελλάδα του 2040;

Εικόνα
      ΕΝΕΚ: Τότε κοιτούσε το 2000. Σήμερα ποιος κοιτάζει την Ελλάδα του 2040; Στη μνήμη του Πολύδωρου Ιππ. Δάκογλου – Όταν η Ιδέα δεν ήταν για την επόμενη εκλογή, αλλά για την επόμενη γενιά Το Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα – ΕΝΕΚ γεννήθηκε τον Μάιο του 1979 στον Βόλο. Ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου θυμόταν σχεδόν σαράντα χρόνια αργότερα τους 190 ανθρώπους της ιδρυτικής συνάντησης και περιέγραφε εκείνη την προσπάθεια μέσα από τρεις λέξεις: «Πίστη, Δύναμη και Αγνότητα» . Για εκείνον, η πολιτική δράση δεν ήταν απλώς μια εκλογική διαδικασία. Ήταν οργανωμένη προσπάθεια ανθρώπων που πίστευαν ότι μπορούσαν να επηρεάσουν το μέλλον. Κοινός Παρονομαστής Το χαρακτηριστικότερο ίσως στοιχείο ήταν η «Προοπτική 2000» . Το 1979, δηλαδή είκοσι ένα χρόνια πριν από την αλλαγή της χιλιετίας, το ΕΝΕΚ έβαζε το βλέμμα στο 2000 και θεωρούσε ότι μια πολιτική προσπάθεια χρειάζεται χρόνο, εκπαίδευση ανθρώπων και μακροχρόνια προετοιμασία. Σημείο Στον επίσημο ιστοχώρο του Κινήματος, ακόμη και τριάντα χρόνια...

Ο Δήμαρχος δεν είναι υπάλληλος της Αθήνας. Είναι υπερασπιστής του τόπου του!

Εικόνα
  Ο Δήμαρχος δεν είναι διαχειριστής. Είναι υπερασπιστής του τόπου του. Ο Πολύδωρος Δάκογλου έγραφε για την Αυτοδιοίκηση με μια βασική απαίτηση: ο Δήμος δεν μπορεί να περιμένει παθητικά τι θα αποφασίσει η Αθήνα . Όταν απειλείται ένα νοσοκομείο, ένα σχολείο, μια δημόσια υπηρεσία, μια υποδομή ή η αναπτυξιακή προοπτική μιας περιοχής, η δημοτική αρχή οφείλει να διεκδικεί. Όχι να εξηγεί απλώς γιατί «δεν είναι δική της αρμοδιότητα». enimerosipeloponnisou.blogspot.com Η θέση αυτή είναι ίσως ακόμη πιο επίκαιρη σήμερα. Η Ελλάδα διαθέτει πλέον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης , με σαφέστερη καταγραφή αρμοδιοτήτων δήμων και περιφερειών, ενώ οι Περιφέρειες έχουν επίσημα αποστολή τον σχεδιασμό και την υλοποίηση πολιτικών ανάπτυξης στις περιοχές τους. ypes Το πραγματικό όμως ερώτημα δεν είναι μόνο πόσες αρμοδιότητες γράφει ένας νόμος. Είναι αν η Αυτοδιοίκηση έχει πόρους, σχέδιο και πολιτικό θάρρος για να τις χρησιμοποιήσει. Γιατί ένας Δήμος δεν υπάρχει μόνο για απορρίμματα, φωτισμό και λακκούβε...